De angst voor AI (maar zelf schrijf je als een robot)

Liever luisteren? Klik hier

Je bent bang dat AI jouw teksten overneemt. Dat je stem verdwijnt. Dat alles straks hetzelfde klinkt.

Ik snap het.

Maar hier is iets wat je misschien niet wilt horen:

De kans is groot dat je nu al schrijft als een robot.

Niet omdat je AI gebruikt. Maar omdat je ergens hebt geleerd dat professioneel schrijven betekent: afstand houden, jargon gebruiken, jezelf verstoppen achter bedrijfstaal.

Let er maar eens op. Websites vol zinnen over innovatieve oplossingen en optimale resultaten. Nieuwsbrieven waarin mensen zich excuseren voor hun aanwezigheid. LinkedIn-posts die klinken alsof ze uit een corporate brochure zijn geknipt.

En dan krijg ik een mail: "Ik wil geen AI gebruiken. Dat is niet authentiek."

De ironie.

Want als je nu al schrijft alsof je een automatisch gegenereerd bericht bent, dan maakt het niet uit of je AI gebruikt of niet.

Dan ben je je eigen stem al kwijt.

Waarom schrijf je als een robot?

Ik peins er al dagen over. Heb het er met anderen over. Lag vannacht zelfs een tijdje wakker van de vraag.

Waarom klinken zo veel ondernemers en marketeers toch als een bedrijfsbrochure uit 1995?

Drie oorzaken:

1. Ze hebben je ooit wijsgemaakt dat afstand professioneel is

Ergens in je carrière leerde je het. Misschien tijdens je opleiding, misschien in je eerste baan, misschien van anderen in je vakgebied.

Dat professioneel schrijven betekent: formeel zijn.

Geen ik.

Geen persoonlijke verhalen.

Geen mening.

Alles netjes, correct, veilig.

Je ging woorden gebruiken als faciliteren in plaats van mogelijk maken. Implementeren in plaats van invoeren. Optimaliseren in plaats van verbeteren.

En ongemerkte poetste je jezelf uit al je woorden. Want wie ben jij om je mening te geven? Wie ben jij om persoonlijk te zijn?

Het resultaat: teksten die iedereen had kunnen schrijven. Zonder persoonlijkheid, zonder stem, zonder jou.

Hartelijk dank voor uw aandacht. Met vriendelijke groet.

2. Je bent bang om af te wijken

Ik hoor ondernemers als jij regelmatig zeggen: "Maar dan nemen ze me toch niet serieus?"

Die angst snap ik.

Je wil niet dat mensen je onbeholpen vinden. Je wil juist als expert overkomen.

Dus kijk je naar je vakgenoten. En wat zie je? Corporate speak. Jargon. Iedereen doet het zo.

Dan denk je: dit is blijkbaar de norm. Dit is hoe het hoort.

Alleen… die norm bestaat omdat iedereen hem volgt. Niet omdat ie werkt of omdat mensen erop zitten te wachten.

En al helemaal niet omdat ie zo effectief is (dat is ie niet).

Het lijkt wel of er een soort collectieve afspraak is om saai te zijn. En niemand weet meer wie die afspraak als eerste heeft gemaakt.

3. Je weet niet meer hoe je eigen stem klinkt

Dit is misschien wel de belangrijkste oorzaak.

Je schrijft al zo lang ‘zoals het hoort’, dat je vergeten bent hoe jij klinkt.

Ik vroeg laatst aan een coachee: "Kun je me laten zien hoe jouw echte stem klinkt?"

Stilte.

Een traan zelfs.

Ze wist het niet. Ze had het zo druk gehad om zich in een professionele mal te wurmen, dat haar persoonlijke stem volledig ondergeschikt was geraakt.

Weg.

Jarenlang had ze zich aangepast. Zich gevormd naar anderen. Zich klein gemaakt.

En nu? Nu had ze geen idee meer wie ze was in haar teksten.

Vind je stem terug

Goed nieuws: je echte stem is niet voorgoed verdwenen. Hij zit verstopt onder laagjes conventie en angst om af te wijken.

Haal hem terug.

Serieus.

Dit is de belangrijkste tip die ik je kan geven:

Lees je teksten hardop voor. Klinkt het als iets wat je zou zeggen tegen een vriend? Zo ja, zit je goed.

Of klinkt het als een automatisch gegenereerd antwoord van een klantenservice-chatbot? Dan zou ik het herschrijven als ik jou was.

Gebruik woorden die je ook in gesprekken gebruikt. Maak je zinnen kort. Gooi het jargon eruit, de holle frasen.

Stel je voor dat je tegenover iemand zit. Iemand die je wilt helpen.

Wat zou je dan zeggen?

Schrijf dat op.

Wees niet bang om persoonlijk te zijn

Deel je mening. Vertel een verhaal.

Laat zien wie je bent, niet alleen wat je doet.

Laat voelen welke lessen je hebt geleefd.

Mensen kopen niet van bedrijven. Ze kopen van mensen. Van mensen die ze kennen, vertrouwen, leuk vinden.

Waarom zou je jezelf dan verstoppen achter bedrijfstaal? Je lezer leert jou nooit kennen. Jij blijft onzichtbaar.

Maar als je laat zien wie je bent? Als je vertelt waar je voor staat? Als je eerlijk bent over wat je wel en niet kunt?

Dan maak je contact. Dan word je herkenbaar.

Dan ontstaat er vertrouwen.

Gebruik korte zinnen

Lange, samengestelde zinnen maken je teksten zwaar. Ze maken het moeilijk om te volgen. Ze laten je klinken als een robot.

Korte zinnen zijn krachtig. Ze geven ritme. Ze maken je teksten leesbaar.

Wissel af. Soms een korte zin. Dan weer een iets langere. Maar vermijd die eindeloze zinnen, vol met komma's en bijzinnen en toevoegingen, die maar doorgaan en doorgaan, tot niemand meer weet waar de zin begon en een nietsvermoedende lezer al helemaal niet.

Je ziet wat ik bedoel, toch 😉

AI is niet het probleem

Terug naar waar we begonnen.

Je bent bang voor AI. Bang dat het jouw teksten overneemt. Bang dat je stem verdwijnt.

Maar AI is niet het probleem.

Het probleem is dat je je stem al kwijt was voordat AI bestond.

AI is een geweldig hulpmiddel. Het kan je helpen om sneller te schrijven, om ideeën te genereren, om structuur aan te brengen.

Maar het kan jouw stem niet vervangen.

De vraag is niet: gebruik ik AI of niet?

De vraag is: klinkt dit als mij?

Als het antwoord ja is, dan maakt het niet uit of je AI hebt gebruikt of niet. Want jouw stem is herkenbaar. Jouw persoonlijkheid komt door. Jouw verhaal wordt verteld.

En als het antwoord nee is? Dan moet je aan de slag. Niet met minder AI, maar met meer jou.

Want uiteindelijk gaat het niet om de tool die je gebruikt.

Het gaat om wat je zegt. En hoe.