Je doelgroep leren kennen: stop met schrijven voor de man met de hangsnor
Tijdens ons tweede kopje koffie komt hij voorbij. Elke ochtend.
Scootmobiel, hangsnor, altijd hetzelfde tempo. Hij groet nooit, kijkt nooit opzij. Gewoon rechtsaf, richting het centrum.
We hebben hem een bijnaam gegeven. Niet uit gemakzucht, maar omdat we zijn echte naam niet weten. En omdat die hangsnor ons ergens aan doet denken. Harry Potter, om precies te zijn. Uncle Vernon Dursley.
Hij is vast aardiger dan die fictieve oom. Maar toch blijft die naam hangen. Dursley.
Het maffe is: door die bijnaam hebben we een heel verhaal om hem heen gebouwd. We weten niets van hem, maar we denken alles van hem te weten. Hij wordt een personage in ons hoofd, compleet met eigenschappen die we zelf hebben bedacht.
Waarom je doelgroep leren kennen zo lastig is
Ik heb geen idee of Dursley een hekel heeft aan mensen. Of hij chagrijnig is. Of hij misschien juist een schat van een man is die elke avond voorleest aan zijn kleinkinderen.
Maar in mijn hoofd is hij een beetje stug. Een beetje ontoegankelijk. Iemand die liever alleen is.
Waarom denk ik dat? Omdat hij niet zwaait. Omdat hij niet opkijkt. Omdat hij altijd hetzelfde rondje rijdt op hetzelfde tijdstip.
Maar misschien is hij gewoon slecht ter been en moet hij zich concentreren op de weg. Misschien is hij slechtziend en ziet hij ons niet eens zitten. Misschien is hij verlegen en durft hij niet te zwaaien.
We vullen de leegte in met onze eigen interpretatie.
En dat is precies wat je ook doet met je doelgroep.
Schrijf jij voor een verzonnen klant?
Net bedacht ik ineens: als je met content bezig bent doe je dit ook vaak.
Je bedenkt verhalen over klanten. Over wat ze willen, wat ze denken, hoe ze reageren. Je schrijft voor een Dursley die misschien helemaal niet bestaat.
Herken je deze?
"Mijn doelgroep wil vast geen persoonlijke verhalen."
"Ze vinden humor niet professioneel."
"Ze hebben geen tijd voor lange teksten."
"Ze willen alleen feiten en cijfers."
"Ze zijn niet geïnteresseerd in mijn mening."
Aannames, allemaal. Net zoals wij aannames doen over de man met de hangsnor.
Maar wat als je het helemaal verkeerd hebt? Wat als je doelgroep juist zit te wachten op persoonlijke verhalen? Wat als ze humor waarderen omdat het je menselijk maakt? Wat als ze wél tijd maken voor lange teksten, zolang die maar boeiend zijn?
Je kunt jaren content maken voor een publiek dat je zelf hebt verzonnen. Voor een fantasiefiguur die misschien helemaal niet overeenkomt met de werkelijkheid.
En dan vraag je je af: waarom werkt mijn marketing niet?
Waarom standaard marketingteksten niet werken
Daarom werken die standaard marketingteksten niet. Ze zijn geschreven voor mensen die niet bestaan. Voor fantasiefiguren zonder echte emoties, problemen, dromen.
Maar voor wie schrijf je echt? Voor de Dursley in je hoofd die alleen feiten wil en geen emotie? Die alleen geïnteresseerd is in jargon en vaktermen?
Die bestaat niet.
Echte mensen zijn veel interessanter dan de verhalen die we over ze bedenken. Ze hebben twijfels. Ze maken zich zorgen. Ze willen gezien worden. Ze willen begrijpen wat je voor ze kunt betekenen.
Ze willen wél persoonlijke verhalen, omdat die herkenning geven. Ze vinden humor juist prettig, omdat het de boel wat luchtiger maakt. Ze lezen graag lange teksten, als die maar boeiend zijn en ze het gevoel hebben dat het ergens over gaat.
Maar dat ontdek je alleen als je stopt met aannames doen. Als je ophoudt met schrijven voor je eigen versie van Dursley.
Hoe kun je je doelgroep leren kennen?
Goed, je weet nu dat je waarschijnlijk schrijft voor een verzonnen persoon. Maar hoe leer je je doelgroep dan echt kennen?
Ik heb vijf manieren voor je die echt werken. Geen marketingtheorie, maar praktische dingen die je morgen kunt toepassen.
Tip 1: Stel een vraag en luister naar het antwoord
Dit klinkt simpel, maar de meeste ondernemers doen het nooit. Ze sturen mails, posten content, maar vragen nooit iets terug.
Wil je je doelgroep leren kennen? Begin met luisteren.
Stuur een mail naar je lijst. Eentje waarin je één vraag stelt. Iets als: "Wat is je grootste frustratie als het gaat om X?" of "Waar loop je het meest tegenaan in je werk?"
En dan? Lees de antwoorden. Echt lezen. Niet scannen, niet doorheen scrollen, maar écht lezen.
Let op de woorden die ze gebruiken. Let op de emotie die erin zit. Let op wat ze niet zeggen, maar wel bedoelen.
Die woorden, die frustraties, die taal? Dat is goud. Daar schrijf je je volgende content mee. Met hun woorden, niet met jouw aannames.
Vraag je af: wanneer heb ik voor het laatst mijn doelgroep iets gevraagd? En echt naar het antwoord geluisterd?
Tip 2: Kijk naar wat ze al doen
Mensen zeggen vaak iets anders dan ze doen. Ze zeggen dat ze geen tijd hebben voor lange teksten, maar lezen wel elke week een blog van 2000 woorden van iemand anders.
Kijk dus niet alleen naar wat ze zeggen, maar ook naar wat ze doen.
Welke content van jou wordt het meest gelezen? Welke mails worden geopend? Waar reageren ze op? Wat delen ze?
Als je merkt dat persoonlijke verhalen goed werken, schrijf er dan meer. Als humor blijkt aan te slaan, gebruik het vaker. Als lange teksten wél gelezen worden, maak ze dan niet korter omdat je denkt dat het moet.
Kijk naar je doelgroep om te zien wat ze willen, in plaats van dat jij het verzint.
Dit is hoe je je doelgroep leert kennen zonder dat je het vraagt: door te observeren wat ze doen.
Tip 3: Praat met één persoon, niet met duizend
Een van de grootste fouten als je je doelgroep wilt leren kennen: je probeert iedereen aan te spreken. En daardoor spreek je niemand aan.
Schrijf je volgende mail of blog alsof je het tegen één persoon schrijft. Iemand die je kent. Iemand van wie je weet wat hem bezighoudt.
Niet: "Veel ondernemers worstelen met zichtbaarheid."
Maar: "Misschien herken je dit. Je post content, maar het lijkt alsof niemand het ziet."
Als je schrijft voor één persoon, wordt je tekst automatisch echter. Echter, directer, menselijker.
En dat is precies wat je doelgroep wil. Geen corporate praatjes, maar een echt gesprek.
Wie is die ene persoon voor jou? Kun je hem of haar voor je zien als je schrijft?
Tip 4: Durf kwetsbaar te zijn
Ik weet het, dit voelt eng. Je wilt professioneel overkomen. Je wilt laten zien dat je het allemaal op orde hebt.
Maar weet je wat? Perfectie is saai. Perfectie is ongeloofwaardig.
Als je je doelgroep echt wilt leren kennen, moet je zelf ook echt zijn. En echt zijn betekent: durven laten zien dat je ook maar een mens bent.
Mensen connecteren met mensen die fouten maken. Die twijfelen. Die het soms ook niet weten.
Vertel over die keer dat je iets probeerde en het mislukte. Vertel over je twijfels. Vertel over wat je geleerd hebt.
Niet om zielig te doen, maar om echt te zijn.
Want als jij durft te laten zien dat je ook maar een mens bent, durven je klanten zich ook kwetsbaar op te stellen. En dan ontstaat er verbinding. Echte verbinding.
Dan leer je pas echt wie ze zijn. Wat ze voelen. Waar ze mee worstelen.
Wat zou er gebeuren als je morgen iets deelt waar je normaal over zwijgt?
Tip 5: Test je aannames
Je denkt dat je doelgroep geen humor wil? Test het. Schrijf een keer een grappige mail en kijk wat er gebeurt.
Je denkt dat ze alleen korte teksten willen? Schrijf eens een lange blog en kijk of hij gelezen wordt.
Je denkt dat ze geen persoonlijke verhalen willen? Deel er een en kijk naar de reacties.
Stop met aannames doen en begin met testen. De enige manier om je doelgroep te leren kennen, is door het te proberen.
En ja, soms zit je ernaast. Soms werkt iets niet. Maar dan weet je het tenminste. Dan hoef je niet meer te gissen.
Elke test leert je iets over je doelgroep. Elke reactie geeft je informatie. Elke mail die geopend wordt, vertelt je wat ze interessant vinden.
Welke aanname ga jij deze week testen?
De volgende keer zwaai ik
De volgende keer dat ik Dursley zie, ga ik zwaaien. Misschien zwaait hij terug. Misschien niet.
Maar dan weet ik tenminste iets echts over hem. Dan hoef ik niet meer te gissen. Dan hoef ik geen verhaal meer te verzinnen.
En jij? Voor welke Dursley schrijf jij eigenlijk je content?
Voor de persoon die je hebt verzonnen? Of voor de echte mensen die zitten te wachten op wat jij te vertellen hebt?
Stop met gissen. Begin met vragen. Luister naar de antwoorden. En schrijf voor de mensen die er echt zijn, niet voor de fantasie in je hoofd.
Want die echte mensen? Die zitten te wachten op jou.
Op de echte jij. Met je verhalen, je humor, je kwetsbaarheid. Niet op de gepolijste, perfecte versie.
Dus de volgende keer dat je gaat schrijven, vraag jezelf dan af: schrijf ik dit voor Dursley? Of voor een echt mens?
En als het antwoord Dursley is, begin dan opnieuw.
Je doelgroep leren kennen begint met één simpele stap: stoppen met verzinnen en beginnen met vragen. wanneer begin jij daarmee? Laat het me hieronder weten in de comments.
Veelgestelde vragen over je doelgroep leren kennen
Hoe kan ik mijn doelgroep beter leren kennen?
Begin met vragen stellen. Stuur een mail met één vraag en lees de antwoorden echt. Kijk naar wat je doelgroep al doet: welke content wordt gelezen, welke mails geopend?
Schrijf voor één persoon in plaats van voor duizend. Test je aannames in plaats van ervan uit te gaan dat je het weet.
Waarom werkt mijn marketing niet?
Vaak schrijf je voor een verzonnen doelgroep in plaats van voor echte mensen. Je gaat uit van aannames over wat ze willen, in plaats van te kijken naar wat ze echt doen en zeggen. Standaard marketingteksten werken niet omdat ze geschreven zijn voor fantasiefiguren zonder echte emoties en problemen.
Moet ik persoonlijke verhalen delen in mijn content?
Ja, als je je doelgroep wilt leren kennen en een echte connectie wilt maken. Mensen connecteren met mensen, niet met perfecte bedrijven. Kwetsbaarheid en echtheid zorgen ervoor dat je klanten zich ook durven op te stellen. Zo leer je pas echt wie ze zijn.
Hoe weet ik wat mijn doelgroep wil lezen?
Door te testen en te observeren. Kijk naar welke content het beste presteert. Let op welke mails worden geopend en waar mensen op reageren. Vraag het ze rechtstreeks. En vooral: stop met aannames doen over wat ze willen. Laat je doelgroep je laten zien wat werkt.
Schrijf ik voor te veel verschillende mensen tegelijk?
Waarschijnlijk wel. Als je probeert iedereen aan te spreken, spreek je niemand aan. Schrijf alsof je tegen één persoon praat. Eén specifiek iemand die je voor je ziet. Dat maakt je tekst automatisch echter, directer en menselijker.